Bekijk profielpagina

Filmnieuwsbrief 110: Toch geen extra noodsteun voor bioscopen | Japanse anime vestigt bioscooprecord in coronajaar | Kerstfilms steeds vaker met 'roze randje'

De Filmnieuwsbrief
Filmnieuwsbrief 110: Toch geen extra noodsteun voor bioscopen | Japanse anime vestigt bioscooprecord in coronajaar | Kerstfilms steeds vaker met 'roze randje'
Door Nico van den Berg • Editie #110 • Bekijk online
Op deze tweede kerstdag, na waarschijnlijk weer een paar flinke kerstdiners, hier nog wat filmvoer om bij uit te buiken. Maar eerst even kort wat zelfpromotie ;)
De volgende nieuwsbrief, nummer 111, verschijnt op oudjaarsdag, met daarin de mooiste movie mashups van 2020, aangevuld met de best gelezen en meest aangeklikte artikelen uit deze nieuwsbrief het afgelopen jaar.
***
In deze Filmnieuwsbrief bericht ik op onafhankelijke wijze over de film en bioscoopsector. Dat kan ik niet zonder jullie steun! Meer weten over hoe je me ook in 2021 met een kleine óf wat grotere donatie kunt ondersteunen? Check dan mijn website: 
Alvast bedankt!
***
Een relaxed kerstweekend verder met deze bomvolle nieuwsbrief!

Kerstklassieker 'Love Actually' in de beklaagdenbank
Voor velen is de Britse film Love Actually (Richard Curtis, 2003) de maatstaf waaraan alle romkoms worden afgemeten. Maar in een scherp stuk op Vox.com wordt betoogd dat er niets romantisch is aan deze kerstige film, sterker: dat het een slechte film is. En het moet gezegd, de schrijfster onderbouwt het stuk gedegen en met heerlijk taalgebruik:
In a movie where the characters and their relationships are so flimsy, perhaps the forthcoming of Kris Kringle is a potent-enough aphrodisiac on its own.
En bij deze zin kan ik de schrijfster alleen maar gelijk geven:
If Love Actually were released today, it would probably go straight to Netflix. It would be something we would collectively watch and publicly disdain, all of us in on the same joke.
Miljoenen extra noodsteun voor bioscopen...
Dat was het bericht in de Volkskrant vorige week over een extra steunpakket waar het kabinet op 18 december toe besloot.
Het extra geld is bedoeld voor musea en bioscopen, die hoopten wat omzet te kunnen draaien in de kerstvakantie.
Aldus bronnen tegenover de Volkskrant. Dit bedrag is een extra aanvulling bovenop de al eerder bekendgemaakte twee steunpakketten voor de culturele sector.
... en dan ineens toch weer niet ?!?
Vlak voor kerst maakte het bioscoopvakblad Holland Film Nieuws ineens bekend dat het extra geld toch niet naar bioscopen ging.
In tegenstelling tot eerdere berichtgeving gaat het geld voor de filmsector niet naar bioscopen en filmtheaters, maar gaat het volledig naar het Abraham Tuschinski Fonds (ATF) en daarmee naar filmproductie.
Dat is een domper voor exploitanten van bioscopen en filmtheaters die hun lucratieve kerstperiode in rook op zagen gaan. Helemaal omdat het ATF zich tegenwoordig vooral op de grote publieksfilms richt. Dat wordt nog een interessante strijd binnen de Nederlandse filmwereld…
Japanse film vestigt all-time bezoekersrecord in coronajaar
Je zou het niet verwachten in een jaar dat bioscopen vooral dicht waren - of op zijn best zeer beperkt open - maar in Japan gebeurde het onmogelijke: de Japanse film Demon Slayer trok in de bioscoop zoveel bezoekers, dat het bijna de best bezochte Japanse film ooit is. Sinds de release in oktober dit jaar hebben al 23,2 miljoen Japanners deze anime gezien. Niet thuis via streaming, maar echt in de bioscoop. Het vorige record staat op naam van Spirited Away (23,5 miljoen), maar die film deed jaren om tot dit aantal te komen. Bij Reuters las ik waarom de film, gebaseerd op een manga, zo ongelooflijk populair is in Japan.
Op de site van The Japan Times kun je een uitgebreid stuk lezen over dit bizarre recordbrekende film- en bioscoopjaar in Japan. Naast Demon Slayer gebeurde er nog meer. Zo vond er dit voorjaar een crowdfunding plaats om ruim honderd kleine filmtheaters van de ondergang te redden: “Mini Theater Aid”. Er werd omgerekend drie miljoen euro opgehaald, waar de overheid daarna ook een flink bedrag aan toevoegde. Over een land met filmliefde gesproken.
Argentijnse bioscoopsector vestigt een triester record
Waar de situatie in Japan dus nog redelijk is te noemen, is het in Argentinië een stuk uitzichtlozer. Het land heeft de pech het record te hebben van langst gesloten bioscopen en filmtheaters in dit toch al trieste coronajaar. De bioscopen zijn er namelijk al sinds eind maart onafgebroken dicht geweest. De heropening is recent weer uitgesteld, naar eind januari. Uiteraard onder enorm voorbehoud, want deze belofte is dit jaar al vaker gedaan.
Kerstfilms dit jaar met een 'roze randje'
Jarenlang was het beeld van kerstfilms dat van een wat truttig heteroseksueel stelletje dat elkaar al dan niet vindt bij een romantisch bedoelde kerstboom of in een besneeuwd landschap. Maar nu de sneeuw met de opwarming van de aarde zich al jaren nauwelijks meer laat zien rond de feestdagen, is het nu tijd voor de volgende verandering: die van de heteronorm in kerstfilms. Die wordt dit jaar voor het eerst goed doorbroken, zo schreef de New York Times eerder deze maand.
Een opiniestuk in diezelfde krant betoogde waarom het belangrijk is dat LHBTQ zichtbaar is in dit genre van de cinema. Niet dat het meteen de meest progressieve en creatieve films oplevert, maar het is een begin.
If gay people want straight people to believe our love deserves a holiday movie, don’t be surprised when straight people expect that movie to look like theirs.
Toen ik mijn stuk voor Winq hierover al had ingeleverd, zag ik dat ook Coen van Zwol dit fenomeen voor NRC had opgepikt. Het wachten is nu op wat Nederlandse LHBTQ (kerst)films…
Wel bijzonder is de Taiwanese film Your Name Engraved Herein, over een mooie mar verboden liefde tussen twee jongens. Het is niet alleen een grote hit in de bioscoop, maar hij is vanaf 23 december ook wereldwijd op Netflix te zien. Ook een soort kerstfilm dus ;)
In het blad Time een uitgebreid stuk over het ware verhaal waar de film op is gebaseerd.
2020 was een hardcore horrorjaar - ook voor het filmgenre
Dat de journaalbeelden met mondkapjes, uitgestorven straten, uitpuilende ziekenhuizen en hulpverleners in ruimtepakken soms op beelden uit een echte horrorfilm leken, beseffen we sinds maart maar al te goed. Maar was 2020 ook een jaar met goede horror cinema? Op de onvolprezen website RogerEbert.com staat een mooie analyse van het afgelopen ‘horrorjaar’. Conclusie:
Horror is often for and about the outcasts, and the unexpected leveling of the playing field in 2020—one of the most diversely memorable years for horror to date—could bring those outsiders into more homes. Let’s not be scared to make them the norm.
2021 was al veelbelovend, met alle vaccins op komst. Maar de ontwikkelingen rond horrorfilms zijn minstens zo interessant.
Vliegramp MH17 verfilmd door Nederlandse producent
De in Amsterdam gevestigde producent Revolver heeft de filmrechten gekocht van het boek Mooi doodliggen van A.F.Th. van der Heijden, gebaseerd op de MH17 vliegramp in 2014, waarbij alle 283 passagiers en 15 bemanningsleden om het leven kwamen. Voor de regie is Rolf van Eijk (My Foolish Heart) aangetrokken en voor het scenario Roelof Jan Minneboo (Pomegranate Orchard), zo meldt Variety. Dat wordt voor de makers op eieren lopen, denk ik zo.
Opblaasbare robotbioscoop in jubileumfilmjaar voor Zuid-Korea
Soms kom je via een jaaroverzicht ineens op een bijzonder iets van eerder in het jaar uit. In dit geval viel mijn oog op een futuristische bioscoop in Zuid-Korea, de opblaasbare ‘Air Cinema’, die speciaal voor de viering van 100 jaar Koreaanse cinema is neergezet. Ik heb alleen niet terug kunnen vinden hoe succesvol deze robotgestuurde bioscoop dit jaar is geweest…
"Het leven is geen rechte lijn, maar een ontwikkeling. Niet naar de dood maar naar de aftiteling."
Ik link niet heel vaak naar Nederlandse collega-filmjournalisten, ook omdat die vaak toch al worden gelezen. Maar voor het laatste stuk van Basje Boer in De Groene maak ik nu, zo op het eind van het jaar, toch een uitzondering, omdat ze haar persoonlijke verhaal op een prachtige manier weet te verbinden met haar kennis van en liefde voor de cinema.
Met de soundtrack op onze koptelefoon wanen we onszelf de hoofdpersoon in de verhaallijn van ons leven. Er schuilt schoonheid in, vind ik, in hoe we ons vastklampen aan betekenis, hoe we weigeren ons neer te leggen bij willekeur. Maar dat we Hollywood, waar het individu altijd centraal staat, kopiëren naar de werkelijkheid, maakt ons ook narcistisch.
Lees vooral het hele stuk, in deze donkere dagen van december.
Hoe vond je deze editie?
Word lid voor €5 per maand
Steun Nico van den Berg en ontvang extra nieuwsbrieven.
Nico van den Berg

De meest interessante ontwikkelingen over films en de filmindustrie, zowel uit Nederland als ver daarbuiten. Regelmatig in je inbox!

Je kunt je abonnement hier beheren
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Nico van den Berg met Revue.
Nico van den Berg | Filmjournalist | Amsterdam