Bekijk profielpagina

Filmnieuwsbrief 114: Belgische bioscoopsector luidt noodklok | Trump stapt uit acteursbond | Oogcontact in films van Barry Jenkins

De Filmnieuwsbrief
Filmnieuwsbrief 114: Belgische bioscoopsector luidt noodklok | Trump stapt uit acteursbond | Oogcontact in films van Barry Jenkins
Door Nico van den Berg • Editie #114 • Bekijk online
Het is een vreemde week. Niet alleen vanwege de slopende lockdown, maar ook vanwege het ontbreken van een echte IFFR-ervaring, nu het festival zich helemaal online afspeelt. Wel is er tot 14 februari het Tiger on the Loose event met 50 greenscreen-blokken door heel Rotterdam waar je met je smartphone via AR filmfragmenten ziet met de stad om je heen. Hier zie je een voorbeeld. Een goede reden om een keer van de eeuwige bank af te komen. Op die bank kon je wel Feast zien van de Nederlandse filmmaker Tim Leyendekker die ik voor Winq sprak.
In deze nieuwsbrief struin ik virtueel weer de halve filmwereld rond, van België naar Shanghai, van Zweden naar Singapore. Wil je me steunen om de Filmnieuwsbrief te kunnen blijven maken? Scoll dan helemaal naar het einde van deze nieuwsbrief voor meer info. Of stuur hem door aan je filmvrienden. Tot de volgende editie!

De Golden Globes nominaties: 'making history' of juist 'weird as ever'?
Het lijken bijna weer gewone tijden, nu traditiegetrouw de nominaties voor de Golden Globes weer bekend zijn gemaakt. Totdat je gaat kijken naar de lijst zelf, die bij gebrek aan bioscoopreleases vorig jaar van de grote studio’s, vooral wordt gedomineerd door Netflix. Maar liefst een derde van alle nominaties kan worden toegeschreven aan deze streaming gigant.
Elk nieuwsmedium legt trouwens zijn eigen accenten. Zo benadrukt BBC News vooral het historische feit dat er dit jaar drie vrouwelijke regisseurs in één categorie zijn genomineerd. En dan te bedenken dat er in de 77 jaar dat de Golden Globes nu bestaan in totaal (!) slechts vijf vrouwelijke regisseurs genomineerd waren.
De nieuwssite VOX kopte: “The 2021 nominations are as weird as ever”. Daarbij bedoelen ze de vreemde keuzes die ook dit jaar weer zijn gemaakt (het compleet negeren van Spike Lee’s Da 5 Bloods, de registratie van de musical Hamilton zien als een speelfilm). Maar het stuk betoogt dat dit soort bizarre keuzes, gemaakt door een geheim genootschap van nog geen 100 mensen, ook de reden is dat we de Golden Globes volgen. Omdat je er zo lekker op kunt afgeven.
Donald Trump stapt uit acteursbond - net voordat hij eruit zou worden gegooid
Net voordat je de uitgesproken tweets en de warrige persconferenties van Donald Trump bijna zou gaan missen, heeft hij het nieuws gehaald. Fox News had de primeur van zijn opzegbrief van de Screen Actors Guild, ofwel de vakbond voor tv- en filmacteurs. Trump was daar lid van na een aantal bijrollen in films als Home Alone 2 en Zoolander. Komende week zou hij uit de SAG worden gegooid vanwege zijn aandeel in de rellen bij het Capitool, maar hij koos eieren voor zijn geld en heeft nu per direct zijn lidmaatschap opgezegd. En de opzegbrief naar de vrouwelijke SAG-voorzitter Carteris is weer smullen, met zinnen als: “Who cares!” en “While I’m not familiar with your work, I’m very proud of my work on movies”. Carteris’ antwoord op de opzeggingsbrief was kort maar krachtig: “Thank you”.
Brandbrief Belgische bioscoopwereld: 'Honderd bioscopen staan op omvallen'
In een open brief heeft de Belgische bioscoopsector de overheid gewaarschuwd dat er zo'n honderd bioscopen zullen omvallen en 1.250 banen verloren gaan als er geen extra financiële steun komt voor de bioscoopbranche. En inderdaad, vergeleken met de ruim vijftig miljoen euro die bioscopen en filmtheaters in Nederland kregen (in Frankrijk was dat zelfs 125 miljoen) steekt de drie miljoen die richting de Belgische bioscopen ging wel wat schamel af.
Onderstaande foto is trouwens van de prachtige Eldoradozaal in UGC de Brouckère in Brussel.
Zweedse verpleegkundige beleeft filmfestival op verlaten eiland
Een paar nieuwsbrieven terug besteedde ik aandacht aan de bijzondere prijs die door het Göteborg Film Festival aan een filmliefhebber werd gegeven: een week op een verlaten eiland om alle festivalfilms te kijken. Uit de twaalfduizend aanmeldingen koos het festival de Zweedse spoedeisendehulpverpleegkundige Lisa Enroth. Vanwege corona kon ze eigenlijk geen week vrij nemen, maar omdat haar baas een enorme filmliefhebber is, kreeg ze toch verlof, zo las ik in de New York Times, die een interview met de winnares had.
Lisa Enroth zat helemaal alleen en zonder telefoon of sociale media op het eiland. Wel maakte ze acht dagen lang videodagboeken waarin ze vertelt hoe ze het films kijken ervaart op zo'n afgelegen plek.
Singaporese bioscopen worden werkplekken en trouwlocaties
In Singapore krijgen steeds meer bioscopen tijdelijk een andere bestemming. Zo worden foyers omgevormd tot flexwerkplekken, krijgen zalen een trouwfunctie of kun je met wat vrienden op het grote doek videogames spelen.
Volgens mij is dit een voorbode naar een steeds flexibeler gebruik van bioscoopzalen. De ‘black box’ als evenementenlocatie, waar je soms ook films kunt kijken.
De schuivende machtsbalans tussen Hollywood en China uitgelegd
We blijven in Azië met een mooi uitgebreid artikel in de LA Times over de schuivende machtsbalans tussen Hollywood en China de afgelopen honderd jaar, aan de hand van de vele historische bioscooppaleizen die Shanghai ooit rijk was. Ooit vertoonden die de grote films uit Hollywood, maar nu kun je er Chinese films bekijken. Waanzinnig interessant te lezen hoe het Chinese regime al die jaren het filmbeleid heeft opgezet en aangepast.
Zijn de clichés van het rampenfilm-genre aan vernieuwing toe?
Gaan rampenfilms nog wel met hun tijd mee, nu we middenin een echte ramp leven? Die vraag wordt in de New York Times gesteld met als aanleiding de release van Netflix’ The Midnight Sky met George Clooney. De meeste rampenfilms gaan niet over rampen, maar over het uitroeien van de mensheid. Maar nu we in meerdere crises zitten (corona, klimaat), vallen de clichés des te meer op. Na dit stuk kijk je toch met andere ogen naar nieuwe rampenfilms.
Video-essay: oogcontact in films van Barry Jenkins
Dat oogcontact een belangrijke rol speelt in films van Barry Jenkins, wordt mooi duidelijk in onderstaand video-essay waarin filmstudent Niki Radman Jenkins’ Moonlight en Medicine for Melancholy met deze blik ontleedt.
eye / contact on Vimeo
eye / contact on Vimeo
Steun mijn Filmnieuwsbrief
In deze Filmnieuwsbrief bericht ik op onafhankelijke wijze over de film en bioscoopsector. Dat kan ik niet zonder jullie steun! Meer weten over hoe je me ook in 2021 met een kleine óf wat grotere donatie kunt ondersteunen? Check dan mijn website. Alvast bedankt!
Vond je deze editie leuk?
Word lid voor €5 per maand
Steun Nico van den Berg en ontvang extra nieuwsbrieven.
Nico van den Berg

De meest interessante ontwikkelingen over films en de filmindustrie, zowel uit Nederland als ver daarbuiten. Regelmatig in je inbox!

Je kunt je abonnement hier beheren
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Nico van den Berg met Revue.
Nico van den Berg | Filmjournalist | Amsterdam